Kilka słów o śremskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji
Awarie i planowane
wyłączenia
e-faktura
otrzymuj faktury
wczeniej niż papierowe
i zadbaj o środowisko
otrzymuj faktury
wczeniej niż papierowe
i zadbaj o środowisko
Pogotowie Wod-Kod
61 2830131
lub
lub
994
Podaj stan
wodomierza
Historia
Historia śremskich wodociągów sięga początków XX w., kiedy to w 1907 r. rozpoczęto budowę sieci miejskiej. Pierwsze wzmianki dotyczące zaopatrzenia mieszkańców w wodę sięgają 1856 roku. Rozwój Śremu i zwiększanie się liczby jego mieszkańców sprawiło bowiem, że w okresie tym zaopatrzenie miasta w wodę było jednym z podstawowych problemów. Powstające studnie, poza rzeką, były głównym źródłem zaopatrzenia mieszkańców w wodę. W 1864 roku magistrat śremski wydał specjalny regulamin korzystania ze studni publicznych, który obowiązywał do 1907 roku.
Z czasem studnie publiczne okazały się niewystarczające dla rosnącej liczby ludności miasta i miejscowych zakładów, wobec czego w 1907 r. przystąpiono do budowy miejskiej sieci wodociągowej, której punktem centralnym była wieża ciśnień, ulokowana na lewym brzegu Warty, zbudowana w latach 1908-1909. Równolegle zaprojektowano budynki maszynowni i oczyszczalni wody z żelaza.Przy wykonywaniu sieci wodociągowej zakładano, że powinna ona wystarczyć dla miasta 15-tysięcznego, a więc tworzono ją ze znacznym wyprzedzeniem. Założenie sieci wodociągowej było dla mieszkańców Śremu wydarzeniem niezmiernie doniosłym ponieważ specyficzna konfiguracja terenów zalewowych, na której znajdowała się najgęściej zaludniona dzielnica prawobrzeżna, stłoczenie zabudowy przyległych do rynku i pozostałych uliczek oraz placów targowych pogarszało warunki zdrowotne i sanitarne miasta. Do 1914 roku doprowadzono sieć wodociągową do około jednej trzeciej budynków w mieście.
W roku 1925 podjęto budowę sieci kanalizacyjnej. Do 1930 r. skanalizowano 50% wszystkich ulic miasta. Prace kanalizacyjne zostały przerwane w roku 1931, czego przyczyną była ogólna depresja gospodarcza. Do roku 1933 długość sieci wodociągowej wynosiła 7.640 m. Przy wydajności dwóch pomp tłoczących (napędzanych dwoma motorami gazowymi mocy 50 KM) wynoszącej około 25 m3 na godzinę, produkcja wody w tymże okresie wynosiła około 100.000 m3 rocznie.
W 1939 roku stan wodociągu przedstawiał się następująco:
a) ujęcie składało się z 4 studni głębokości do 21 mb połączone lewarem ze studnią zbiorczą,
b) uzdatnianie prowadzono w układzie drewniano – koksowym przy wydajności 35 m3/godz,
c) pompownia wody składała się z 2 silników gazowych,
d) woda magazynowana była w 2 zbiornikach podziemnych o pojemności około 100 m3 oraz w zbiorniku wieżowym na wieży ciśnień o pojemności 240 m3
e) sieć wodociągowa miała długość 8.040 mb,
f) sprzedaż wody wynosiła 11.500 m3/rok przy 468 konsumentach.
b) uzdatnianie prowadzono w układzie drewniano – koksowym przy wydajności 35 m3/godz,
c) pompownia wody składała się z 2 silników gazowych,
d) woda magazynowana była w 2 zbiornikach podziemnych o pojemności około 100 m3 oraz w zbiorniku wieżowym na wieży ciśnień o pojemności 240 m3
e) sieć wodociągowa miała długość 8.040 mb,
f) sprzedaż wody wynosiła 11.500 m3/rok przy 468 konsumentach.
Do zakończenia II wojny światowej wodociągi i kanalizacja podlegały miastu stanowiąc nierozłączną całość z dystrybucją energii elektrycznej i gazu, tworząc „Siłę, Gaz i Wodę”. Z tej struktury pierwsza odłączona została „Siła”, czyli energetyka, a na początku lat ’60 XX w. gazownia.Od 1945 r. śremskie wodociągi i kanalizacja funkcjonowała w strukturach Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej. Przynależność, poprzez MPGK, do Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej miała miejsce do 30 czerwca 1976 r. W okresie powojennym wzrost nakładów na inwestycje komunalne, w tym na sieć wodociągową, nastąpił od 1955 r. W tym okresie, do roku 1960, dokonano gruntownej przebudowy sieci wodociągowej, wymieniono silniki gazowe wraz z pompami tłokowymi na pompy wirowe napędzane elektrycznie, jak również dokonano odwiertów dwóch studni głębinowych.
Wzrost zapotrzebowania na inwestycje komunalne zapoczątkowany został budową Odlewni Żeliwa, która zlokalizowana została na peryferiach lewobrzeżnej części ówczesnego Śremu. Decyzja o budowie zakładu, podjęta w 1963 r. spowodowała konieczność dostawy wody i odbioru ścieków zarówno dla samego zakładu, jak również dla powstającego przy nim osiedla mieszkaniowego obliczonego na 2500 mieszkań i około 16.000 mieszkańców, a więc tylu, ilu liczył ich cały Śrem w 1970 r. System wodociągowy,który przy tak dynamicznym rozwoju miasta nie zaspokajał potrzeb ludności i przemysłu, wymagał dodatkowo modernizacji W roku 1967 pobudowano zbiornik wody czystej o pojemności 500 m3, a na stacji uzdatniania wody wykonano drugi stopień filtrów zamkniętych. Do końca 1968 r.,
w ramach rozbudowy kanalizacji przeprowadzone zostały nowe kolektory odprowadzające ścieki z Odlewni Żeliwa i osiedla „Jeziorany”. Dodatkowo w 1968 r., w lewobrzeżnej części Śremu, w rejonie ul. Zachodniej, rozpoczęto budowę mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków, która zakończona została w 1977 roku z tym, że część mechaniczną włączono do eksploatacji w 1971 roku. Był to zakład komunalny o bardzo ważnej roli, zwłaszcza z punktu widzenia dbałości o czystość środowiska. W latach 1973 - 1974 włączono do eksploatacji przepompownię wody przy ul. 1 Maja (obecnie ul. Zamenhofa), co poprawiło warunki zasilania w wodę lewobrzeżnej części miasta.Od 1976 r. śremski eksploatator sieci wod-kan funkcjonował w ramach powstałego Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Poznaniu, Zakładu w Śremie (oprócz Śremu do Poznania należał Nowy Tomyśl, Gniezno i Szamotuły).
W kolejnych latach, oprócz przedsięwzięć wodociągowych podejmowano również inwestycje w zakresie rozbudowy układu kanalizacyjnego. W roku 1982 oddano do eksploatacji w prawobrzeżnej części miasta przepompownie ścieków, co pozwoliło przerzucać ścieki z prawobrzeżnego Śremu na oczyszczalnię ścieków.
Śremski zakład funkcjonował w strukturze Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Poznaniu do 1991 roku, kiedy to WPWiK uległo likwidacji. Śremskie wodociągi i kanalizacja stały się samodzielnym przedsiębiorstwem państwowym, podlegającym strukturalnie Wojewodzie Poznańskiemu, administrującym dodatkowo sieci w Kórniku, Książu Wlkp., Czempiniu, Środzie Wlkp., Miłosławiu i Dolsku. Lata ’90 XX w. były kolejnym okresem intensywnej rozbudowy infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej. Istotnym faktem jest rozpoczęcie w tym czasie kanalizowania obszarów wiejskich gminy Śrem. Zmiany ustrojowe samorządu w Polsce doprowadziły do samodzielności gmin i podległe Przedsiębiorstwu miejscowości stopniowo rozpoczęły niezależną działalność na swoich terenach. W zamian Przedsiębiorstwu przekazano zarząd nad wiejskimi sieciami wodociągowymi w granicach gminie Śrem (miejscowości Pysząca, Nochowo, Dalewo, Gaj i Dąbrowa). W obecnej formie organizacyjnej śremskie służby wod-kan działają od 1997 r., kiedy to powstało Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Śremie Spółka z o.o., którego właścicielem jest Gmina Śrem.
W okresie 1993-2001 oddano do eksploatacji cztery wiejskie oczyszczalnie ścieków: w Bodzyniewie, Binkowie, Orkowie i Kalejach. Dodatkowo przeprowadzono gruntowną modernizację oczyszczalni ścieków w Śremie, która po 30 letnim okresie eksploatacji nie mogła sprostać wymogom przepisów Unii Europejskiej, do której Polska miała aspiracje przystąpić. Trudnego zadania modernizacji obiektu podjął się Urząd Miejski w Śremie, przy dużym zaangażowaniu PWiK w Śremie Sp. z o.o.. Począwszy od roku 1990 rozbudowywano również sieć wodociągową. W samym mieście Śrem łączna długość sieci wraz z przyłączami wzrosła z 84,3 km w 1994 r. do 107,7 km w roku 2000. W 1998 roku, z uwagi na bardzo długi okres eksploatacji obiektu stacji uzdatniania wody w Śremie przy ul. Franciszkańskiej (od 1907 r.) podjęto decyzję o budowie nowej stacji przy ul. Parkowej. Inwestycja, rozpoczęta w roku 2001, została zakończona w połowie 2005 r. W 2007 roku nasza firma obchodziła 100lecie działalności wod-kan. W latach 2007-2009 PWiK Sp. z o.o. przeprowadziła rozbudowę i modernizację oczyszczalni ścieków w Śremie, w ramach której obiekt dostosowany został do aktualnych wymogów UE. Inwestycja objeła m.in. montaż agregatu kogeneracyjnego, który wykorzystuje biogaz powstający w procesie oczyszczania scieków do produkcji energii elektrycznej i ciepła. Produkowany prąd pokrywa częściowo zapotrzebowanie energetyczne oczyszczalni.
Obecnie gmina Śrem jest niemalże całkowicie zwodociągowana. PWiK w Śremie Sp. z o.o. jest właścicielem pięciu stacji uzdatniania wody (w Śremie, Nochowie, Gaju, Dąbrowie i Orkowie), które produkują łącznie w ciągu roku około 1.800.000 m3 wody o jakości zgodnej z obowiązującymi przepisami sanitarnymi. Sieć kanalizacji sanitarnej obejmuje swym zasięgiem ok. 90 % mieszkańców gminy, przy czym miasto Śrem skanalizowane jest całkowicie. Ujęte ścieki odprowadzane są sieciami kanalizacyjnymi o łącznej długości ponad 150 km i trafiają do pięciu oczyszczalni ścieków funkcjonujących w zasobach PWiK w Śremie Sp. z o.o. (w Śremie, Bodzyniewie, Binkowie, Orkowie i Kalejach). Ilość ścieków oczyszczana w ciągu roku wynosi ok. 1.500.000 m3.
Copyright © 2011 PWIK. Wszelkie prawa zastrzeżone